ขอบคุณเจ้าของภาพด้วยนะคะ
‘แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะซินเซียร์ของนัท..’
ริมฝีปากหยักหนาประทับจูบเบาๆลงบนต้นคอขาวของซิน ก่อนจะสร้างรอยแดงไว้
‘อื้อ..’ ร่างบางครางเสียงแสดงความพอใจออกมาเบาเบาที่กระตุ้นอารมณ์ของนัทที่มีให้มากขึ้นไปอีก
ลิ้นร้อนดูดุนลำคอระหงส์เรื่อยขึ้นมาจนถึงริมฝีปากบางอมชมพู...
ก่อนจะดูดดื่มความหวานจากโพรงปากนั่นไปจนหมด จนร่างบางแทบขาดอากาศหายใจ
‘ซินต้องให้ของขวัญนัทด้วยนะ...เพราะนัทแคสหนังผ่าน’
พูดจบนัทก็สอดมือเข้าไปใต้เสื้อนอนแขนยาวของซิน
ก่อนจะลูบไล้ไปทั่วร่างกายส่วนบนของซิน
จนเจ้าของร่างถึงกับตัวอ่อนปวกเปียกหมดแรงต้านทานอารมณ์ที่เกิดขึ้น
มือหนาอีกข้างของนัทพลางแกะกระดุมเสื้อนอนของซินออกทีละเม็ด
จะเผยให้เห็นผิวสีน้ำนมน่าดูดดื่มที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อนอนนั้น...
ร่างสูงละเลียดชิมความหวานของร่างบางตรงหน้าด้วยความอ่อนโยน ทนุถนอม
เพราะวันนี้เขาจะทำให้ซินมีวันเกิดที่ตราตรึงใจกว่าทุกปีที่แล้วมา...
‘อ๊ะ...’ ร่างบางสะดุ้ง ตาปรือขึ้นเมื่อมือหนาลูบไล้ผ่านไปยังส่วนอ่อนไหวตรงกลาง
นัทมองดูร่างตรงหน้าที่ออกสีแดงระเรื่อก็อดนึกที่จะแอบขำไม่ได้..
นัทตัดปัญหาอาการเขินอายของซินออกไป
ด้วยกันดันร่างตรงหน้าลงไปกับที่นอนนิ่ม
เส้นผมยาวสยายกระจายทั่วหมอน...
ร่างบางบิดเร้ากายไปมาด้วยความเสียวซ่าน
มือหนาปลดกางเกงนอนขายาวของซินออกไปที่ปลายเตียง
ก่อนจะลูบไล้ส่วนอ่อนไหวที่ยังคงมีกางเกงชั้นในสีขาวเป็นอุปสรรคอยู่อีกชิ้นหนึ่ง..
‘นะ..นัท อื้ออ..’ ร่างบางกลับรู้สึกทรมานกับความรู้สึกเสียวซ่านที่ยังไม่สุดสักที
ความรู้สึกร้อนตุ้บๆที่ปลายส่วนนั้น เหมือนมันจะระเบิดออกมาให้ได้..
นัทละเลียดชิมร่างกายท่อนบนจนไล่ต่ำลงมาเรื่อยๆ...
หยุดอยู่ที่ขอบกางเกงชั้นใน
ก่อนจะใช้ฟันกัดและดึงขอบกางเกงในให้ลดต่ำลงไป
จนเผยให้เห็นส่วนอ่อนไหวของซินที่ตั้งชูชันขึ้นมา..
มือหนาทั้งสองข้างเข้ากอบกุมส่วนอ่อนไหวของซิน..
ก่อนจะลูบไล้มันอย่างสนุกเมื่อ
สายตาของนัทจ้องมองไปยังร่างบนเตียงที่กำลังบิดเร้าอย่างทรมาน
‘อื้อ..นัท! อย..อย่าแกล้ง..สิ’
ร่างบางพูดออกมาไม่ได้ศัพท์เมื่อมือหนายังคงหยอกล้ออยู่กับส่วนอ่อนไหวนั้นไม่หยุดสักที
‘หึหึ...’ นัทแอบหัวเราะในคอ
ก่อนจะจูบลงไปที่ปลายส่วนอ่อนไหวนั้น
โลมเลียมันสักพัก ก็ใช้มือทั้งสองข้างรูดมันขึ้นลงเป็นจังหวะ
ลิ้นร้อนไล้ไปตามเรือนร่างของซินที่ขึ้นรอยแดงเป็นจ้ำ..
ตัดกับสีผิวขาวน้ำนมที่ตอนนี้กลับกลายเป็นแดงระเรื่อ
‘อื้ออ..อื้มม’ ร่างบางครางเสียงหลง
เมื่อถึงจุดสูงสุดของห้วงอารมณ์
ส่วนนั้นปลดปล่อยบางสิ่งออกมาเลอะเทอะเต็มมือของนัท
ร่างสูงทิ้งช่วงไว้สักพัก
ปล่อยให้ร่างบางได้หายใจหอบอยู่บนเตียงเพียงครูเดียว
ก่อนจะไปจัดการกับอาภรณ์บนร่างออกจนหมด ...
ริมฝีปากหนาประกบลงบนริมฝีปากบางอมชมพูที่เผยออกมาเล็กน้อย...
มือหนาข้างซ้ายส่งนิ้วเรียวเข้าไปเบิกทางให้กับสิ่งที่จะทำต่อไป
‘อ๊ะ...’ ร่างบางสะดุ้งขึ้นเมื่อช่องทางนั้นถูกสัมผัสจากนิ้วเรียวของนัท
‘ตอบรับแน่นไปรึเปล่า?’
นัทบรรโลมจูบทั่วร่างสีน้ำนมนี่อีกครั้ง
เผื่อช่วยผ่อนคลายอาการเกร็งของร่างบาง
‘อื้ออ..’
ร่างบางเริ่มปรับตัวได้
แต่ยังคงมีสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อนัทเพิ่มนิ้วเรียวให้มากขึ้นไปอีกในช่องทางนั้น
ร่างบางเอื้อมมือขึ้นมาวาดกอดคอคนด้านบนแน่น...
ก่อนปลายเล็บจะจิกลงไปบนแผ่นหลังกว้างเพื่อหาที่ระบายอารมณ์
‘รักพี่ซินนะ.’ นัทขบกัดใบหูของซินเบาเบา
ก่อนจะกระซิบขึ้น
นิ้วเรียวถูกเอาออกมาจากช่องทางนั้น ก่อนมือหนาจะสอดใส่อีกสิ่งหนึ่งที่ใหญ่กว่าเข้าไป
‘อ๊ะ.....อ่าห์ นะ..นัท’
ร่างบางแอบสะดุ้งไม่เบา ..
เพราะส่วนที่สอดใส่เข้ามามันแลดูจะใหญ่กว่านิ้วเมื่อสักครู่มาก
‘นัทขยับไม่ได้เลย...ผ่อนคลายนะซิน’
สีหน้าของนัทออกอาการสุดจะเกินทน เมื่อช่องทางนั้นมันตอดรัดเขาแน่นมาก
..
เขารู้สึกดีมากมาก แม้จะยังไม่ทันได้ขยับกายเลยก็ตาม
‘อื้ออ..’ ร่างบางผ่อนคลายตัวเองลงจากจูบอันอ่อนโยนของนัทที่มอบให้เขา
‘นัทขอให้ซินมีความสุขมากมากนะ อยู่ตรงนี้ให้นัทรักไปนานๆนะครับ’
พูดจบร่างสูงก็ค่อยๆขยับร่างกายเป็นจังหวะเนิบนาบให้ร่างบางได้ปรับตัวเพิ่มขึ้นอีกสัหน่อย
‘ระ..เร็วอีกสิ’ ร่างบางเผลอพูดออกมา
เมื่อมือหนาของนัทกอบกุมส่วนนั้นของเขาไว้อีกที
และรูดมันขึ้นลงตามจังหวะที่นัทขยับกาย
‘อื้มมม..’ ร่างสูงเพิ่งแรงในการขยับร่างพร้อมกับส่วนอ่อนไหวในมือให้เร็วขึ้นอีก
‘อื้อ....นะ..นัท’ ร่างบางกอดคอคนตรงหน้าเข้ามาจูบแนบแน่น
ก่อนจะสร้างรอยกุหลาบของตัวเองไว้ที่ต้นคอของนัทบ้าง
‘นัทจะ..’ ไม่ทันไรที่นัทจะพูดจบ
ส่วนนั้นของร่างกายนัทก็ปลดปล่อยบางสิ่งเข้าไปในร่างกายของซิน
จนมันล้นออกมาเปรอะผ้าปูที่นอนด้านนอก...
‘อาห์’
ร่างบางก็ค่อยๆปล่อยตัวเองลง เมื่อส่วนนั้นของร่างกายปลดปล่อยของเหลวสีขาวออกมาเหมือนกัน
ร่างบางนอนทิ้งตัวหายใจหอบเหนื่อยอยู่บนเตียง
ก่อนนัทจะจัดแจงพาร่างบางไปอาบน้ำเพื่อให้สบายตัวเวลานอน
‘คืนนี้นัทขอให้ซินหลับฝันดีนะ .. นัทจะยังอยู่ตรงนี้เสมอและตลอดไป’
นัทจูบซับลงบนเปลือกตากลมของร่างบางที่กำลังหลับพริ้มจากอาการเหนื่อยล้า
ก่อนจะกระชับคนตรงหน้าเข้ามากอดด้วยไออุ่นและความรักที่จะอยู่กับซินตรงนี้เสมอไป
อ่านเพิ่มเติมจากไรท์ค่ะ / คอมเม้นท์ให้ด้วยน้าาา~
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น