“อ๊ะ..” มือของนัทลูบต่ำลงไปที่กางเกงขาสั้นของผมก่อนจะปลดซิปมันออกช้าๆ
ผมบิดเบียนใบหน้าไปทางอื่นทันทีที่นัทปลดกางเกงขาสั้นของผมออกจนหมด..
ก็คนมันเขินนี่หว่า..ใครจะกล้าสบตากันเล่า ?
ตุ้บบบ !! นัทดันผมแนบชิดกับตู้เสื้อผ้า...แผ่นหลังที่เปลือยเปล่าของผมกระทบเสียงดัง
จนผมต้องอุทานออกมาด้วยความเจ็บเล็กน้อย
“อ๊ะ..ขอโทษนะครับคนดี”
มือของนัทพลางลูบแก้มของผมเบาเบาก่อนจะเอียงคอไปจุมพิตริมฝีปากบางของผม..
“อื้มมม..” ลิ้นร้อนของนัทดูดดุนกับความหวานอย่างสาแก่ใจจนผมต้องทุบอกนัทไปแรงๆสองสามที
แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด..
จนสักพัก..ผมรู้สึกได้ว่ามือของนัทค่อยค่อยลูบคลำจุดอ่อนไหว่ท่อนล่างของผมช้าช้าก็จะสัมผัสมันขึ้นลงรัวๆ
จนมีน้ำสีข้นขาวไหลออกมาจากปลายของจุดอ่อนไหวนั้น
“อ่าห์...” ผมรู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อยความรู้สึกเหนือคำบรรยายบางอย่างออกไป~
“ทำให้นัทบ้างนะ~” นัทพูดมันออกมาก่อนจะจูบลงหน้าผากของผมเบาเบา
ผมเอื้อมมือจะไปทำอย่างที่นัททำให้ผมเมื่อกี๊~
แต่ก็ถูกชะงักด้วยความรู้สึกแปลกๆบริเวณช่วงท้องน้อย..
เหมือนว่านิ้วเรียวของนัทจะเข้าไปอยู่ในช่องทางนั้นของผมซะแล้ว
“อึกกก..นะ..นัท ซิน..เจ็บ” ผมรู้สึกเจ็บแปลบแปลบขึ้นมาเมื่อนิ้วของนัทค่อยค่อยเพิ่มขึ้นทีละนิ้ว
“ทนหน่อยนะคนดี~ผ่อนคลายหน่อยนะ
แล้วซินจะไม่เจ็บ” ผมพลางจิกนิ้วลงบนแผ่นหลังของนัททั้งสองมือก่อนจะกอดนัทแน่นด้วยความรู้สึกเจ็บ
“อื้มม..ผ่อนคลายนะครับที่รัก” พูดจบนัทก็เอาริมฝีปากมาซุกไซร้ซอกคอจนเกิดรอยแดงตามมาเป็นจ้ำๆเลยทีเดียว
“อ๊ะ...อื้มมม เจ็บ..” ผมร้องขึ้นเมื่อนิ้วของนัทถูกนำออกไปพร้อมแทนที่ด้วยแก่นกลางของนัทที่ใหญ่กว่า
“อ่า....” นัทพูดขึ้น
ก่อนจะลูบหัวผมเบาเบา เพราะผมยังคงเกาะนัทไม่ปล่อย
“ผ่อนคลายสิครับ..แล้วจะไม่เจ็บนะ เชื่อนัท”
นัทพูดให้ผมผ่อนคลายอีกครั้งแต่จะทำยังไงได้..ผมผ่อนคลายไม่ได้สักที
ดูเหมือนนัทจะหาวิธีให้ผมผ่อนคลายจนได้
ในที่สุดนัทก็ยกตัวผมขึ้น..
ผมยังคงเกาะตัวนัทไม่ปล่อย..
(ถ้าจะดูในตอนนี้เหมือนผมเป็นลิงเกาะคอนัทอยู่เลยก็ว่าได้ -//-)
นัทพาผมไปที่เตียงนอนก่อนจะปล่อยตัวผมเอียงเอนลงมาพิงกับหัวเตียงนอน..
ทำให้ผมรู้สึกสบายขึ้นมากทีเดียว
“ไปด้วยกันนะซิน” พูดจบนัทค่อยค่อยโยกสะโพกขึ้นลงช้าช้า
ใบหน้าของนัทช่างดูมีความสุขซะจริง
ซึ่งก็ไม่ต่างกับผม
พอรับรู้จังหวะได้ผมก็โยกสะโพกตามไปบ้าง..
เพื่อให้มันง่ายมากขึ้น...
“อ๊ะ..อ่า ซินน” นัทพลางซุกไซร้ที่ซอกคอของผมอีกครั้ง
ผมก็รู้สึกเคลิ้มตามไปอย่างบอกไม่ถูกเหมือนกัน ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนว่ามันจะมีของเหลวบางอย่างไหลออกมาจากจุดอ่อนไหวท่อนล่างของผมซะแล้ว
“นะ..นัท อื้มม”
ผมลูบเส้นผมหนาของนัทพลางจุมพิตลงบนซอกคอของนัทเช่นกัน
“รอนัทก่อนสิ” นัทผละออกมาก่อนจะเพิ่มจังหวะของสะโพกให้เร็วขึ้น
“อื้มมม..” ผมกอดรัดแผ่นหลังของนัทแน่น
เมื่อรู้สึกได้ว่ามีของเหลวพุ่งออกมาจากแก่นกายของนัทและเข้าไปในช่องทางที่
แก่นกายนัทยังคงค้างคาอยู่จนของเหลวสีขุ่นนั้นไหลล้นออกมาเปรอะที่นอน..
“ฮึ่มม..” ผมกอดร่างตรงหน้าแน่น...ก่อนจะถูกผ่อนคลายด้วยการจูบลงบนริมฝีปาก
“เอาออกไปได้แล้วน่า...”
ผมพูดอย่างกล้าๆอายๆ พอนึกถึงสิ่งที่ทำไปเมือกี๊มันก็น่าอายไหมล่ะ
“ซินน่ารักมากมากเลยรู้ไหม?..”
นัทพูดเบาเบาข้างข้างใบหูของผม
ก่อนจะถอนแก่นกายออกช้าช้า
“อืม..” ผมทิ้งตัวลงบนเตียงนอนทันที..ไม่คิดว่าจะเหนื่อยได้ขนาดนี้
“รักมากเลยรู้ไหม ? ..” นัทเอ่ยขึ้นจนผมไม่กล้าหันไปสบตากับคนข้างข้างกายนี่เลย
ก็แค่เขินเท่านั้น
“รู้สิ~” ผมตอบไปสั้นสั้น
ไม่อยากจะตอบอะไรเลี่ยนๆออกไปหรอก
“แล้วอย่าไปมีใครที่ไหนนะ” เอ๊ะ ? คำนั้นแล้วจริงๆผมต้องเป็นคนพูดรึเปล่า ?
“ซินต้องเป็นคนพูดคำนั้นต่างหาก” ผมฟาดหลังมือลงไปที่อกแกร่งของนัท
“ครับ~สุขสันต์วันสงกรานต์ย้อนหลังนะที่รัก”
“ที่รง ที่รักอะไรกันเล่า ~ .. ฮึกก
สุขสันต์วันสงกรานต์..”
ผมพูดสั้นสั้นก่อนจะเมินหน้าหนีไปอีกฝั่ง
“ป่ะ..ซินไปล้างตัวก่อน เดี๋ยวนัทล้างให้
เสร็จแล้วเราออกไปหาอะไรกินกัน”
นัทเอ่ยพลางอุ้มผมขึ้นช้าช้า ..
ใบหน้าผมซบอกแกร่งและยอมให้พาไปอย่างง่ายดายด้วยความเมื่อยล้า
สงกรานต์นี้แม้ว่าผมจะไม่ได้ออกไปไหน
แต่ก็เป็นสงกรานต์ที่พิเศษ..
ที่ผมจะจดจำมันไปตลอดแล้วกัน ... สุขสันต์วันสงกรานต์ครับ
ฝากกลับไปคอมเม้นท์ในเว็บ Dek-d ให้ด้วยนะ
http://my.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=930156&chapter=4
http://my.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=930156&chapter=4
ขอบคุณค๊าา..
#Water_cool
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น