[SF-SN] IG : 00.00

ก่อนจะค่อยค่อยลงมือแทะโลมคนตรงหน้า..ซุกไซร้ลำคอหอมหวานของคนตรงหน้าจนพอใจ

มือหนาเลื่อนลงไปถอดกางเกงคนร่างบางอย่างช้าช้า จนในที่สุดส่วนที่เป็นแก่นกายก็โผล่ออกมา

บ่งบอกให้เห็นชัดว่าคนตรงหน้ามีอารมณ์มากแค่ไหน

“ซินบอกกับนัทอีกทีซิ..ว่าอยากให้นัททำอะไร” นิ้วเรียววาดลงบนท้องน้อยก็จะลากไปยังจุดอ่อนไหวนั้น

“อื้มม..อย่าแกล้งกันสิ..” ร่างบางส่ายหน้างุด

“งั้นก็บอกมาสิครับ..บอกนัทมาว่าอยากให้ทำอะไร” ร่างสูงดูมีความสุขเวลาที่เห็นร่างบางมีอารมณ์จนแทบจะทนไม่ไหวแบบนี้

“อยากให้นัททำให้ซินไงเล๊า..” เสียงที่ชักจะรำคาญบ่งบอกชัดเจน

“พูดดีดีสิครับ..” นัทยังคงหยอกล้อกับจุดอ่อนไหวนั้นไปพลางพลางเพื่อยั่วอารมณ์คนตรงหน้าให้มากขึ้น

“ฮึบบบ..” ร่างบางผลักตัวขึ้นก่อนจะเข้าไปโอบคอคนตรงหน้าแทน

“นัททำให้ซินหน่อยน้า..ซินจะทนไม่ไหวแล้วน้า.. นะ ..นะ”

ร่างสูงตะลึงกับคนตรงหน้าที่วาดมือมาโอบคอ แถมยังพูดจาด้วยน้ำเสียงออดอ้อนที่สุด

“ก็ได้ครับ..” ร่างสูงประทับจูบลงไปบนริมฝีปากบางอมชมพูของคนตรงหน้า

มือหนากอบกุมส่วนอ่อนไหวของร่างบางไว้แน่น..ก่อนจะค่อยค่อยขยับมันขึ้นลงด้วยจังเนิบเนิบ

และเพิ่มแรงเคลื่อนไหวขึ้นทีละน้อย

“อ้า..อื้มมม นะ..นัท อ๊ะ ..อ้า” ร่างบางจูบลงบนริมมฝีปากของคนตรงหน้าอย่างดูดดื่ม

มือหนาข้างนึงของร่างสูงรองรับแผ่นหลังของร่างบางไว่แน่นก่อนอีกครั้งจะยังคงทำความสุขให้คนตรงหน้าต่อไป~

“อ้า....” ซินเสียงครางหวานๆของร่างบางครั้งสุดท้าย ก็มีน้ำสีขาวขุ่นไหลออกมาจากปลายจุดอ่อนไหวนั้น เลอะเปรอะเปื้อนเต็มไปทั่วผ้าปูที่นอนนิ่มนั้น

“ถึงเวลาของนัทบ้างแล้วนะ..” ร่างสูงก้มไปจูบลงบนเปลือกตาที่ปิดสนิทของคนตรงหน้า

“เวลาอะไร..ซินจะนอนแล้ว” ร่างบางลืมตาขึ้นด้วยสายตาค้อน ก่อนจะล้มตัวลงนอนทันที

“อ่ะ..อ้าว” ร่างสูงพูดขึ้นดีง..สีหน้างงเป็นแมวตาแตก

“จะนอนละ..นัทก็นอนด้วย” ร่างบางพูดก็จะซุกลงบนหมอนนิ่ม

“ละ..แล้วนัทล่ะ” นิ้วเรียวชี้มาที่ตนเองก่อนจะเขย่าร่างตรงหน้าที่นอนอย่างสบายใจ

“ซินบอกว่าให้นัททำให้ แต่ไม่ได้บอกว่าจะยอมให้นัททำนะ” ร่างบางพูดขึ้นมาเบาเบา

ทั้งทั้งที่นอนหัวซุกหมอนอยู่อย่างนั้น

‘เอือมเลย..ป๊าดโท๊ะ หาเหตุผลมาได้นะซิน’

ไม่รู้ว่าคนตรงหน้าได้รู้รึเปล่า ว่าสีหน้ามันบ่งบอกชัดเจนว่าซินกำลังเขิน..

“งั้นซินนอนเฉยๆก็ได้..เดี๋ยวนัททำเอง” พูดจบร่างสูงก็เคลื่อนลำคัวไปค่อมร่างตรงหน้าไว้ทันที

“หะ..เห้ยย” ร่างบางลืมตาขึ้นมาทันที ก่อนจะพยามดิ้นหนี แต่ก็ไม่ทัน ใบหน้าของร่างบางกับร่างสูงห่างกันเพียงแค่ปลายเล็บเท่านั้น..

ลมหายใจอุ่นๆรดอยู่บนใบหน้าของกันและกัน..

คำว่าปฏืเสธสำหรับนัทที่เอ่ยออกมาจากซินมันเชื่อไม่ได้ซะจริงๆ

ใบหน้าแดงก่ำ..ลมหายใจร้อนผ่าว ช่างบ่งบอกอารมณ์ของคนตรงหน้าได้ซะมากมาย

“ตกลงจะเอายังไง? จะให้นัททำเองรึว่าจะยอมทำไปกับนัท” น้ำเสียงห้วนๆของนัทพูดอย่างกวนประสาทคนที่อยู่ภายใต้อำนาจของเขามาก

“ทำ..จะทำอะไรอีกอ่ะ..ไว้วันอื่นได้มะ” ร่างบางสบตาเข้าอย่างจัง ก่อนมันจะทำให้ตัวเองเขินจนอยากหลอมละลายไปกับเตียงนอนนิ่มซะเลย

“ไหนบอกมาซิ..ว่าทำไมต้องวันอื่น?”  ร่างสูงเอ่ยด้วยความอยากรู้ ทำไมต้องวันอื่นด้วยล่ะ

“ก็..ก็..” ร่างบางทำปากมุบมิบ เหมือนอยากจะพูดออกมา

“ถ้าไม่บอกนัท..อีกห้าวิ นัทจะลงมือละนะ” พูดจบพลางเริ่มนับขึ้นมาทันที

“1...” สายตากดดันของร่างสูงมองเข้าไปลึกในดวงตาของคนตรงหน้า

“2...” มือหนาขางซ้ายค่อยค่อยเลื้อยเข้าไปในเสื้อสีขาวบาง

“3...” ร่างสูงก้มตัวลงต่ำเรื่อยๆ

“4...” ปลายจมูกของทั้งสองชนกันนิ่ง...ดวงตาตรงหน้าหลับตาปี๋

“ก็ซินอยากจะแกล้งนัทไงล่ะ..” ร่างบางอุตลุตพูดออกมา

“ก็แค่นั้นล่ะ..” ร่างสูงผละตัวออกก่อนจะล้มลงนอนข้างๆร่างบาง

ปล่อยร่างบางนอนงงเป็นแมวตาแตกแทน~

‘อะ..อ้าว ก็แค่นี้หรอ?’ ร่างบางครุ่นคิดหนักในใจ

“แค่นี้น่ะหรอ ? ..” ร่างบางเอ่ยขึ้นเบาเบา

“ก็ซินไม่อยากทำ นัทก็ไม่ทำไง” ร่างสูงลืมตาขึ้นมาพูดกับคนตรงหน้า

“ใครบอกไม่อยากล่ะ..ก็แค่อยากแกล้ง” ร่างบางบ่ายเบี่ยงหน้าหนี

“งั้นนัทก็ทำได้..” ร่างสูงโน้มตัวกดจูบร่างบางทันที

หลังจากดูดดุนความหวานจากริมฝีปากบางได้สักพัก

หน้าอกแกร่งก็ถูกทุบอย่างแรงสองสามครั้ง

“อื้มมม..อ๋ายไอไอ่ออก” ร่างบางพูดไม่ได้ศัพท์ออกมา

“55+ .. ไม่เอาดีกว่าไว้วันหลัง วันนี้นอนเอาแรงก่อนดีกว่าเนอะ”

ร่างสูงผละออกมาก่อนจะขยุ้มผมของคนตรงหน้าอย่างสนุกมือ

“อื้มม..” ร่างบางนอนลง..กอดคนตรงหน้าแน่น ก่อนจะหลบไปในอ้อมอกข้างร่างสูงอย่างสุขใจ

‘ไว้วันหลังจะจัดหนักจนเดินไม่ไหวเลย คอยดู..’ ร่างสูงคิด..ยิ้มกรุ้มกริ่มในใจ

ฝากกลับไปเม้นท์ให้ด้วยนะ~ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ

ฟินรึไม่ฟินยังไงก็บอกกับไรท์ได้นะ..จะพยามพัฒนาฝีมือให้ดีขึ้นไปอีกแน่นอน

ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ

กลับไปเม้นท์ตามข้างล่างนี้~

http://my.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=930156&chapter=7