พรึ่บบ !! ร่างบางรับรู้ได้ว่าเหมือนมีแขนและขาของใครบางคนมาก่ายอยู่บนตัว..
โอ้โฮ ? ชัดเลย
ซินหันกลับมาพบว่าร่างสูงเอาแขนกับขามาก่ายเต็มที่..
พร้อมทำท่าเหมือนจะกอด
นัท !!! ซินชักจะเริ่มโมโห
จะนอนก็ไม่ได้นอน..ยังต้องมาแกะแขนขาของนัทอีก
จะนอนก็ไม่ได้นอน..ยังต้องมาแกะแขนขาของนัทอีก
“นัท !! “ ซินเอ่ยออกมาพร้อมน้ำเสียงดุดัน..
เพราะเขาไม่สามารถแกะแขนและขาของนัทออกได้
เนื่องจากแรงเหนี่ยวรั้งของนัทนี่มัน..
“อืม..อย่าเพิ่งไปไหนนะ อยู่กับนัทก่อน นัทรักต้านะ”
นัทละเมอเพ้อพร่ำออกมาโดยไม่รู้เลยว่าอีกคนชักจะโมโหมากขึ้นเรื่อยๆ
ตุ้บบบ !! ซินถีบเต็มแรงทำร่างสูงตกลงบนพื้นแข็ง..
“โอ๊ยยย !!” เสียงของร่างสูงที่ซินพอจะเดาได้ว่าคงเจ็บไม่น้อย..
สมแล้วล่ะ อยากมาเกาะแกะเขาดีนัก
นัทเริ่มพอได้สติ..เนื่องจากโดนเตะ ทำให้ความรู้สึกอะไรๆกลับมาทันที
“เจ็บนะเว่ยซิน !!”
นัทชักบ่นขึ้นมา เพราะการกระแทกลงมาอย่างจังนี่ไม่ใช่น้อยๆ
“แล้วไง ? อยากมาเกาะแกะเอง เรียกแล้วไม่ตื่น” ซินเถียงกลับไปสุดเสียง
“หึ..” นัททำหน้าเจ้าเล่ห์ก่อนจะค่อยๆลุกขึ้น
โดยมีเซเล็กน้อย
ซินได้ใจแอบขำ ก่อนจะส่ายหน้าด้วยความเบื่อหน่ายและหลับลงต่อ..
“ไม่จบง่ายๆหรอก” นัทพอสร่างเมาได้
เขาเข้าไปหาซินอย่างรวดเร็วทำให้ร่างบางที่กำลังจะหลับสะดุ้งตกใจตื่นขึ้นมา
“นัทท !!!” ซินตะโกนออกมาสุดเสียง
คนจะนอนตีสองครึ่งแล้วนะเนี่ยยย!!
ซินยังไม่ทันได้บ่นออกมาอีก ก็โดนริมฝีปากหนาของร่างสูงจูบเข้าไปอย่างจัง..
“อื้อออ.......” ซินพยามฝืนดิ้นตัวออกมา
แต่ไม่ทันซะแล้วร่างสูงจับแขนเขาไว้แน่น
ในหัวของร่างบางคิดทันทีว่า นัทกำลังจะทำอะไรเนี่ย ?
“อืม หวานดีแฮะ” นัทผละออกมาจากจูบที่ดูดดื่มก่อนจะพูดมันออกมา
“นัทท !!” ซินที่กำลังหน้าแดงเป็นลูกตำลึง
งงงันกับสิ่งที่นัททำมาก..
“หะ...เห้ยย” ซินอุทายออกมาสุดเสียง
เมื่อร่างสูงค่อยค่อยซุกไซร้ลงที่คอขาวนวล
“นัท..!! มีสติก่อนสิ
จะทำอะไรนะ..เนี่ย” ซินพยามสะบัดตัวออกแต่ก็ใช่ว่าจะสู้แรงของร่างสูงที่ฟิตทั้งเวททั้งอะไรต่อมิอะไรมาเยอะขนาดนี้
“อะ...อื้ม”ซินเผลอครางออกมาด้วยความเคลิ้มเมื่อนัทจูบลงที่คอขาวนวลหอมหวาน
“เคลิ้มล่ะสิ ?”
นัทผละออกมายิ้มเจ้าเล่ห์...ก่อนจะได้ใจเมื่อเห็นซินเหงื่อตก ใบหน้าแดงระเรื่อ..
“นัท...มีอะไรจะบอก ?
นัทอยากบอกมานานแล้ว..แต่นัทกลัวซินโกรธ”
สีหน้าของนัทที่อยู่ดีดีก็เปลี่ยนไป..จากที่อารมณ์กำลังพรุ่งปรี๊ดเมื่อกี๊เขากลับนิ่งลง..
แต่ยังคงค้างอยู่ในท่าที่ดูไม่ได้
(กดร่างบางอยู่ใต้อำนาจ
“อะ...อะไร” สีหน้าที่แดงระเรื่อของซินเริ่มแดงจัดขึ้นไปทุกที..
“นัทรักซิน..” คำพูดคำนี้เป็นคำพูดที่ออกจากปากของนัทหรอ
?
รู้ไหมว่าเป็นคำที่ซินรอมานานมากเลยนะนัท ?..
ซินแอบยิ้มในใจแต่ก็ไม่กล้าจะเผยมันออกมาเพราะยังไงๆก็กลัวเสียฟอร์ม
“แล้วซินล่ะ ?..” นัทถามซินอย่างจริงจัง..แววตาแน่วแน่มาก
จนร่างบางที่อยู่ใตอำนาจก็ไม่รู้จะตอบยังไงเหมือนกัน
“เอ่อ..คือ..ว่า” คำพูดตะกุกตะกักชักทำให้นัททนไม่ไหวที่จะรอ..
“ถ้า...ซินไม่ได้คิดอะไรจะยอมให้นัททำอย่างนี้หรอ ?”
หลังจากพูดเสร็จร่างบางก็หันหน้าหลบทันที..ก็ใครมันจะไปกล้ามองล่ะ
พูดไปซะขนาดนี้แล้ว
คำตอบของร่างบางพอทำให้ร่างสูงยิ้มขึ้นมาได้บ้าง...
เพราะเขารู้ดีอยู่หรอกว่าร่างบางเป็นคนกลัวเสียฟอร์ม..เขาก็มักจะเป็นฝ่ายยอมให้ตลอด
“นัทรักซินนะ..”
เมื่อคำพูดนั้นจบลงนัทก็เริ่มเข้าสู่อารมณ์ที่เขาขัดตัวเองไปเมื่อกี๊ทันที
เมื่อคำพูดนั้นจบลงนัทก็เริ่มเข้าสู่อารมณ์ที่เขาขัดตัวเองไปเมื่อกี๊ทันที
นัทล้วงมือเข้าไปในสาปเสื้อบางบางก่อนจะค่อยค่อยแกะกระดุมออกทีละเม็ก
จนเผยให้เห็นเนื้อในขาวนวลที่ดูน่าจับต้อง..
ก่อนร่างสูงจะบรรจงจูบไปที่ริมฝีปากบางสีเชอรี่ที่ดูดดื่ม...
โดยที่มืออีกข้างยังพลอยซนลูบคลำร่างบางไปมาอย่างหนำใจ
“อื้ม...” ร่างบางผลักร่างสูงไปเต็มแรง..
เมื่อมือปลาหมึกเริ่มจะเข้าไปป้วนเปี้ยนส่วนล่างของตนเอง
ใช่ว่าร่างบางจะทำอะไรได้..ก็อย่างว่านะร่างสูงฟิตมาเยอะ หึหึ
ร่างสูงไม่สนใจเข้าไปดูดดื่มกับจูบหวานหวานของร่างบางต่อ
โดยมืออีกข้างก็ไม่หยุดเลื้อย..ค่อยค่อยปลดกางเกงของร่างบางทีละนิด
ร่างบางสะดุ้งเมื่อเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างเข้าไปอยู่ในร่างกายของตนเอง
ทำให้รู้สึกเสียวๆเจ็บๆนิดหน่อย สีหน้าแดงระเรื่อทำให้ร่างสูงยิ่งรู้สึกได้ใจ
“ไม่ต้องเกร็งนะครับ”
ร่างสูงเอื่อมมือไปลูบผมของร่างบางเบาเบาก่อนจะจูบไปอย่างแผ่วบาง
ร่างสูงค่อยค่อยโยกตัวไปช้าช้าด้วยจังหวะเนิบๆ แม้ว่าร่างบางที่กำลังรู้สึกเจ็บแต่ก็มีความสุขจนเริ่มจิกแขนเขาเป็นรอยแล้วก็ตาม..
“อ๊ะ...” ร่างบางโอบกอดร่างสุงแน่นราวกับจะหลอมรวมเป้นร่างเดียวกัน..
“อะ..อืม” ร่างสูงที่ยังเคลิบเคลิ้มไปกับการที่ได้ยินเสียงหวานของร่างบางร้องออกมา
ร่างสูงจูบลงที่ขมับบางของร่างบางเบาเบาก็จะขยับสะดพกอีกสองสามครั้ง
และปล่อยของเหลวสีขาวข้นออกมาในร่างกายของร่างบาง..
“ฮึก...” ร่างบางถอนหายใจออกมา
ก่อนจล้มตัวลงบนที่นอนนุ่มที่ตอนนี้ยับยู่ยี่ไม่เหลือชิ้นดี
ก่อนจล้มตัวลงบนที่นอนนุ่มที่ตอนนี้ยับยู่ยี่ไม่เหลือชิ้นดี
“อึ้กก” ร่างบางสะดุ้งอีกครั้งเมื่อร่างสูงขยับสะโพกอีกครั้งแรงแรง
ก่อนจะเอาจุดสำคัญของเขาออกมา
“นัท !” เสียงหวานเอ่ยดุเบาเบา
แต่สีหน้าก้ยังแดงระเรื่อ..ใบหน้าสีขาวนวลเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อที่ไหลรินลงมายังปลายคางเรียว
ร่างสูงจูบริมฝีปากร่างบางอีกครั้งเบาเบาก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างข้างร่างบาง
“แล้วตอนนี้เราอยู่ในสถานะอะไรกันหรอนัท?’
ที่เขาถามเพราะเขาอยากแน่ใจว่าต่อไป
เขาควรจะทำตัวยังไง..ให้สมควรที่จะเป็น
“ซินเป็นคนพิเศษของนัทแล้วนะ..” ร่างสูงยกตัวขึ้นมาลูบผมของร่างบางเบาเบาก่อนจะโอบกอดร่างบางแน่นแล้วผลอยหลับไป
“อือ..’’
ร่างบางฝังจมูกเรียวลงบนแก้มนิ่มของใครบางคนก่อนจะหลับไปในอ้อมกอดของเค้าคนนั้น
อ่านต่อตามลิ้งค์ข้างล่างค่ะ~
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น