[Speacial-singular] รักความเป็นส่วนตัว...แต่กลัวการเป็นส่วนเกิน

A Little Special
(รักความเป็นส่วนตัว..แต่กลัวการเป็นส่วนเกิน)

แกรกก.. ประตูห้องน้ำเปิดออกมาพร้อมกับคนร่างบางในชุดนอน 

เสื้อแขนยาวขายาวผ้าบางที่ใส่แล้วดูจะสบายสำหรับการนอนในห้องแอร์ที่อากาศเย็นฉ่ำแบบนี้สุดๆ

‘ว่าแต่..หายไปไหนเนี๊ยย’ ร่างบางหันซ้ายแลขวาก็ไม่ยักจะเห็นนัทเลย หรือว่าจะดูทีวีอยู่ข้างนอก

‘อ้าว ? อาบน้ำเสร็จแล้วหรอ..’

นัทที่เปิดประตูเข้ามาพอดี ทำซินสะดุ้งตกใจเพราะตัวเองก็กำลังจะเปิดประตูออกไปพอดี

‘อื้ออ .. ไปอาบน้ำเหอะ ร้อนจะตายวันนี้อ่ะ’ พูดจบร่างบางก็เดินไปหยิบหวีหน้ากระจกมานั่งหวีผมตัวเองบนเตียง มือบางเอื้อมไปหยิบรีโมทขึ้นมากดเปิดทีวีขนาดใหญ่ตรงหน้าดู

‘ครับบบบๆ’

ฟอดดดด !!

เสียงสูดลมหายใจข้างๆแก้มเป็นสัมผัสเพียงไม่กี่วิที่พอจะทำให้คนบนเตียงยิ้มเขินหน้าแดง แก้มแดงได้

‘ฮึ่มมม ! ฉวยโอกาสจริงๆเลย’

ร่างบางเอามือลุบไปที่แก้มของตัวเอง ก่อนจะกดเปลี่ยนช่องอย่างอารมณ์เสีย(หรือเขินกันแน่ ><)

‘ฮ๊าวววว~ ร่างบางหาวออกมาฟอดใหญ่ เมื่อชักเริ่มเบื่อกับละครในจอทีวีซะจริง’

มือบางเอื้อมไปหยิบไอโฟนขึ้นมาเปิดดูโลกโซเชี่ยลต่างๆนาๆ

ถึงแม้ตอนนี้ซินจะเห็นรูปเธอคนนั้นอีกสักเท่าไหร่ ก็ไม่ระแคะระคายใจแต่อย่างได้

เพราะถ้าเขาไม่สนใจซะอย่าง .. เธอคนนั้นจะทำอะไรมันก็ไม่กระทบกระเทือนใจอยู่ดี

‘แกรกก..’ เสียงประตูห้องน้ำค่อยๆเปิดออกมาทำเอาร่างบางสะดุ้งตกใจ

ก่อนจะรีบวางไอโฟนลงและแกล้งนอนหลับทันที..

‘นอนละหรอ ?’ เสียงพูดดังแว่วมาเบาๆ น้ำเสียงกล้าๆกลัวคนตรงหน้าจะตื่นเอา

นัทจัดการเก็บสิ่งของเครื่องใช้ภายในห้องน้ำจนเสร็จ ก็ล้มตัวลงนอนพิงหมอนกับหัวเตียง

มือข้างซ้ายเอื้อมไปลูบใบหน้าหวานละมุนของซิน .. ที่ไม่ว่าจะมองกี่ครั้งมันก็น่าหลงใหล

มือหนาลูบบนเส้นผมเส้นน้อยที่ยาวเป็นลอนด์กระจายทั่วหมอน.

ร่างสูงก้มหน้าประทับจูบอย่างแผ่วเบาบนหน้าผากมน...

‘ฝันดีนะครับสุดที่รักของนัท’

ยังไม่ทันไร แก้มสีขาวที่เริ่มออกแดงจนเตะตาของคนร่างสูง

ก็พอทำให้นัทเดาได้ว่าคนตรงหน้านี้ยังไม่หลับแน่นอน...

‘ยังไม่หลับอีกหรอ หึ๊?’ มือหนาโอบรัดคนตรงหน้าเข้ามาชิดสนิทกับแผงอก

ดูท่าคนตรงหน้าจะยังไม่ยอมรับ พยามหลับตาสนิท

เพราะรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่รินรดอยู่ใกล้ใบหน้าของเขา

‘ถ้ายังไม่หลับ เดี๋ยวจะทำให้เหนื่อยจนหลับเลยเอาไหม?’ สียียวนดังกระซิบเบาๆข้างหูของซิน

‘อื้อออ..หื่นน ลามก’

เสียงหวานเปล่งออกมาดัง พร้อมมือทั้งสองของที่พยามดันร่างตัวเองให้ออกห่าง..

‘แล้วก็ยังไม่นอนจริงๆด้วย .. เอ๊ะ ไหนหว่าจะออกไปนอนข้างนอกไง?’

‘หึ .. ไปนอนก็ได้’ ซินสะบัดหน้าหนีไปทางอื่น มือบางสะบัดออก

‘โอ๋ๆ .. จะไปไหนล่ะ มานอนนี่เลย’

แขนแกร่งโอบรัดเอวคนตรงหน้าเข้ามาใกล้ๆจนแนบสนิทลำตัวด้านหน้า

‘หืมมมม~’ ร่างบางยังไม่ทันได้เถียงอะไรออกไป ริมฝีปากบางดันถูกประกบแน่นิ่ง

ก่อนร่างสูวตรงหน้าจะส่งลิ้นร้อนเข้าไปดูดดุนความหวานจากในโพรงปากของร่างบาง

ที่หน้าแดงฮึดฮัด .. ที่ตอนนี้แทบจะหายใจไม่หาย

‘อื้อออ ..’  ปึ้กก ร่างบางทุบกำปั้นตัวเองลงบนอกแกร่งตรงหน้าเบาๆ

ด้วยสายตาของคนตรงหน้าที่ยังมองมาไม่หยุด .. เขินไม่เป็นรึไงกันนะ

‘อย่ารุนแรงสิพี่โอ๊ตบอกแล้วนะ..’ พูดจบร่างสูงก็เลื่อนมือหนาเข้าไปภายใต้เสื้อนอนบางตรงหน้า

ลิ้นร้อนดูดดุนละวนอยู่กับลำคอขาวที่เริ่มมีรอยแดงเป็นจ้ำๆขึ้นมา จนเกือบไม่เหลือพื้นที่ว่าง...

‘อื้ออ..’ เสียงหวานดังออกมาจนชักเริ่มชักพาอารมณ์ของนัทไปไกล..

มือหนาเลื่อนแกะกระดุมออกทีละเม็ด ทีละเม็ด จนเผยให้เห็นผิวสีน้ำนมที่ชวนสัมผัส..

นัทมีรีรอช้า .. ลดกางเกงของคนตรงหน้าลง มือหนาไล้วนไปที่ส่วนอ่อนไหวของคนตรงหน้า

จนรับรู้ได้ว่าสิ่งที่อยู่ใต้นี้ตื่นพอตัวแล้วเหมือนกัน ..

กางเกงชั้นในสีขาวถูดลดลงไปจนสุดปลายเท้า.. มือหนากอบกุมส่วนอ่อนไหวทั้งหมดไว้

ก่อนจะรูดมันขึ้นลงอย่างเชื่องช้าและไปเป็นจังหวะ...

‘อ๊ะ...อื้ออ’ เสียงที่เปล่งออกมาจากความพอใจของร่างกายที่บิดเร้าไปมาบนที่นอนนุ่ม

บ่งบอกได้ว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่ร้อนตุ้บๆอยู่ในนั้นกำลังจะระเบิดออกมา..

‘เสร็จเร็วจังนะ...’ นัทยิ้มกริ่มเมื่อสิ่งของเหลวสีขาวพรั่งพรูออกมาจากส่วนอ่อนไหวนั้น

มือหนาไล้วนอยู่รอบช่องทางสีชมพูนั่น ที่ตอดรับนิ้วของเขาไว้เป็นอย่างดี..

ก่อนจะสอดใส่สิ่งที่ใหญ่กว่านั้นเข้าไป ...

‘อ๊ะ...อาห์ .. นะ..นัท เจ็บนะ’ ร่างบางเอ่ยออกมาพลางน้ำตาเม็ดใสก็ไหลหยดลงบนที่นอน

‘ในนั้นมันตอดรับนัทมากเกินไปแล้วนะ ...’

ร่างสูงจูบลงบนริมฝีปากบางอย่างดูดดื่ม แลกรสชาติจูบหวานกับลิ้นร้อนดูดดุนกันและกัน

อย่างน้อยมันก็ทำให้อาการเกร็งของร่างบางลดลงไปบ้างล่ะ..

‘นัทจะขยับละนะ...’ พูดจบร่างสูงกะขยับสะโพกช้าๆ พร้อมกับเอาขาเรียวขึ้นมาพาดบ่าไว้

มือเรียกจิกลงบนที่นอนเพื่อระบายความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน

..ทั้งเจ็บ แต่ก็สุขไปในเวลาเดียวกัน

‘อื้ออออ...’

ร่างบางพยามกลั้นเสียงที่ครางออกมาอย่างน่าอายไว้กับร่างที่สั่นไปตามแรงเคลื่อนไหวของสะโพก

‘ไม่ต้องกลั้นเสียง...นัทอยากฟังเสียงซินนะ’

จากจังหวะที่ค่อยๆไหลไปอย่างเนิบนาบ ก็ถูกเพิ่มแรงเข้าไปอีก..

มือหนาที่ทั้งรูดมันขึ้นลงไปในเวลาเดียวกัน..ก็รู้สึกได้ว่าคนตรงหน้าพร้อมที่จะเสร็จอีกรอบซะแล้ว

‘รอนัทก่อนสิซิน..’ พูดจบร่างสูงก็เพิ่มจังหวะในการสอดใส่เข้าไปอีก

‘อ๊ะ..อื้ออ ซินจะ... อ๊า’ ร่างบางพูดไม่ได้ศัพท์เพราะตั้งแต่ร่างสูงเพิ่มจังหวะในการสอดใส่เข้ามา

มันก็ทำให้เขารู้สึกสะท้ายไปทั่วร่างกาย..

ไม่ทันไรของเหลวสีขาวขุ่นก็ถูกปลดปล่อยออกมาจากส่วนอ่อนไหวของร่างบางที่มีมือหนากอบกุมอยู่

ไม่ต่างกับช่องทางนั้นสักเท่าไหร่ ที่มีของเหลวสีน้ำนมไหลเลอะออกมาเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนสีขาว

‘ล้างตัวไหม?’ นัททิ้งร่างตัวเองลงข้างๆร่างบางที่ใบหน้าเต็มไปด้วยหยดเหงื่อเกาะพราวที่ปลายคาง

‘อื้มม..แต่ซินไม่มีแรงแล้วน่ะ’ ร่างบางหลับตาพริ้ม เขาแทบจะไม่มีแรงลุกไปไหนเลย

‘เดี๋ยวนัทล้างตัวให้นะ..จะได้สบายตัว’

หลังจากเสร็จสรรพจากการอาบน้ำ ล้างตัว นัทก็จัดการเปลี่ยนผ้าปูที่นอนซะใหม่

แทนอันเก่าที่ยังเปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักของทั้งสอง ..

ร่างสูงบรรจงวางร่างบางลงบนเตียง ดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาห่ม ..

ประทับจูบบางๆลงบนหน้าผากมน...

มือหนาโอบกอดร่างบางจากด้านหลังจนผล็อยหลับตามกันไป….



จะกอดเธอไปจนเช้า แสงดาวกระทบที่ข้างฉัน..
ให้ไออุ่นกายเราผูกกัน .. ฉันนั้นรักเธอเหลือเกิน .. 

The End.

กลับไปคอมเม้นท์ให้ด้วยน้า~ กำลังใจน้อยๆให้ไรท์สักหน่อย

จะขอบคุณมากเลยค่ะ ^___^

http://my.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=930156&chapter=18