ขอบคุณ MyChild Singular , Rozenvivi สำหรับรูปค่ะ ^^
นาทีนี้คงจะไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าผลงานการแสดงความสามารถของใครบางคนที่กำลังใส่ใจและทุ่มเทเป็นอย่างมากกับงานด้านนี้ ละครเวที นี่ไม่ใช่ผลงานครั้งแรกในด้านนี้ของ นัท Singular แต่ก็เป็นอีกหนึ่งผลงานที่เจ้าตัวภูมิใจไม่แพ้กันกับผลงานที่ผ่านมาต่างหาก
“วันนี้นัทขอกลับดึกนะซิน
พอดีจะออกไปดื่มกับพีชต่อสักหน่อย” น้ำเสียงทุ้มลอดผ่านไอโฟนสีดำคู่ใจของคนที่กำลังนั่งลูบคอแมวอยู่เพลินๆ
ดวงตาคู่สวยกระตุกวูบชะงักกับประโยคที่เริ่มทำให้ตัวเองไม่พอใจ
ดวงตาคู่สวยฉายประกายวิบวับโดยที่ปลายสายที่กำลังเอื้อนเอ่ยนั้นไม่รู้เรื่องอะไรเลย
“อีกแล้วเหรอ?” น้ำเสียงหวานตอบกลับไปอย่างเรียบนิ่งตามสไตล์แต่ภายใต้ถ้อยคำเหล่านี้กับแฝงไปด้วยความไม่พอใจกรายๆ
“โถ่ ซินอ่ะ
พูดอย่างกับนัทออกไปดื่มทุกคืนงั้นล่ะ” เสียงประตูรถปิดลงทำให้ซินรู้ว่าถึงตอนนี้จะห้ามยังไงก็คงไม่ทัน
อีกฝ่ายคงเตรียมตัวจะสตาร์ทรถออกไประเริงยามค่ำคืนอีกแล้ว
“ไม่ออกไปดื่มก็กลับดึกทุกวันแล้วมั้ย” แมวตัวกลมกระโดดออกจากตักของร่างบางก่อนจะโดนลูกหลงจากฝ่ามือบางฟาดเข้าให้บนตัว
ร่างบางหายใจฮึดฮัดอย่างไม่พอใจเบาเบาแต่ก็ทำอะไรไปไม่ได้มากกว่านั้น
“นะซิน นะครับ...” นอกจากน้ำเสียงทุ้มที่แสนจะออดอ้อนนั่นแล้วก็ยังมีเสียงหัวเราะของใครอีกคนที่ปลายสายบอกจะไปดื่มด้วยเล็ดลอดผ่านออกมา
ไอ่เชี้ย หุบปากเลย
และก็เหมือนว่าซินจะได้ยินอีกประโยคที่ดังตามออกมาของนัทหันไปด่าเพื่อนที่หลุดหัวเราะออกมา
คนสวยที่นั่งแนบโทรศัพท์อยู่กับหูหัวเราะหึหึออกมาแต่คาดว่าปลายสายคงจะไม่ได้ยิน
“ตามสบาย” ประโยคสั้นสั้นจากเสียงหวานที่ดูจะมีความหมายมากกว่านั้น แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้นัทรู้สึกไม่สบายใจอะไร
หลังจากได้ยินอย่างนั้นซินก็กดวางสายไปซะดื้อๆ
นัทยกยิ้มขึ้นมาอย่างได้ใจก่อนจะกดปิดโทรศัพท์ไปและหันออกไปใส่ใจกับเพื่อนข้างๆมากกว่า
เสียงเพลงในผับที่ดังกระหึ่มในจังหวะที่ชวนมันส์
แสงสีสวยสาดส่องไปทั่วร้าน
ร่างสวยของผู้หญิงบอบบางในชุดสั้นเสมอหูส่ายไปมายั่วเย้าร่างสูงอยู่ตรงหน้านับสิบ
นัทกระดกแก้วเครื่องดื่มสีอำพันขึ้นก่อนจะส่งผ่านมันลงไปยังลำคอด้วยริมฝีปากฉ่ำ
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของนัทเผยขึ้นเมื่อหญิงสาวคนหนึ่งที่เต้นยั่วเย้าอยู่ด้านหน้ากำลังส่งสายตาเชื้อเชิญให้เขา
“อ้ออกกก กลับยางงงงวะ” เพื่อนรักเดินเข้ามาตบบ่านัททันก่อนจะเดินไปหาสาวสวยคนนั้น
พีชในสภาพเมาแอ๋แทบไม่มีแรงพยุงตัวเดิน ไม่รู้หายไปเมาอยู่ตรงไหนของร้านมาทิ้งให้นัทนั่งดื่มอยู่คนเดียวตั้งนานสองนาน ใจจริงก็นึกโมโหเพื่อนแต่ไอ่สิ่งรอบกายนี่ก็ทำให้ลืมไปซะสนิท
“มึงเมาขนาดนี้กูก็ต้องพากลับแล้วป่ะวะ” นัทหันไปค้อนใส่เพื่อนรักที่โซซัดโซเซใส่เขาด้วยความเซ็ง มืออีกข้างที่ว่างจากแก้วเครื่องดื่มเอื้อมไปพยุงเพื่อนรักก่อนจะจัดการนั่นนี่และลากร่างของเพื่อนออกไปที่รถ
“มึงอย่าอ้วกในรถกูนะเว่ย” นัททิ้งพีชที่เมาไม่รู้เรื่องลงบนเบาะหลังรถก่อนจะทำหน้าจริงจังด่าเพื่อนรักที่ตอนนี้ก็คงไม่รู้เรื่องกับภาษาคนไปแล้ว
ร่างสูงกลับมาทำหน้าที่คนขับอีกครั้ง
แอบลอบสายตาไปมองไอ้เพื่อนรักเป็นครั้งคราวเพราะทุกครั้งที่ไอ่คนข้างหลังรถทำเสียงอ้อกแอ้กออกมาก็ทำให้เขาใจหล่นวูบไปทุกครั้ง
กลัวมันจะมาทำให้ลูกชายสุดที่รักเลอะเปรอะเปื้อนไปด้วยกลิ่นและเศษอ้วกของมันน่ะสิ
ขณะรอไฟแดงสายตาอันเฉียบคมก็บังเอิญหันไปสังเกตโทรศัพท์ตัวเองที่ตอนนี้หน้าจอยังคงดำมืดไร้การติดต่อมาจากอีกคนนึง
นัทยกยิ้มขึ้นมาจางๆ ก่อนจะหันไปปัดเกียร์และเหยียบคันเร่งเอาเพื่อนรักไปส่งบ้าน
กว่าจะมาถึงบ้านเพื่อนรักก็เล่นเอาใจหายไปหลายรอบ นัทจัดการกดกริ่งเรียกคนในบ้านให้ออกมารับเพื่อนรักที่นอนเมาแอ๋อยู่เบาะหลัง
ทำการสวัสดีพ่อแม่ของเพื่อนและขอโทษขอโพยตามฟอร์มไปจนเสร็จกว่าจะได้กลับเข้ามาในรถอีกครั้ง
มือหนายกขึ้นมาดูนาฬิกาที่ข้อมือเพื่อดูเวลา 22:45 นัทพรูลมหายใจทันทีเมื่อเป็นเวลาที่ล่วงเลยมานานมากแล้ว ระดับความเย็นในรถทำให้นัทคิดอะไรไปเพลินๆจนลืมเรื่องของใครอีกคนไปเลย....
ชาตินี้จะมีแต่ไฟแดงรึไงวะ
นัทเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาด้วยความเคยชิน
นิ้วกดเลื่อนปลดล็อกเพื่อจะเข้าเล่นโซเชี่ยลแต่หน้าจอกลับยังไม่ขึ้น
เชี่ยละ....
ดวงตากลมที่สลึมสลือนิดหน่อยปรือขึ้นมาโดยอัตโนมัติเมื่อเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองกดปิดเครื่องไปตั้งแต่ที่คุยกับซินเสร็จ
นิ้วเรียวรีบกดเปิดเครื่องโดยรวดเร็วก่อนจะวางมันลงไปที่เดิมเมื่อไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีเขียวแทน
มืออีกข้างที่ว่างจากพวงมาลัยหันไปจับบลูทูธเสียบเข้าที่หู ยังไม่ทันไรข้อความเสียงก็เล่นขึ้นมาอัตโนมัติทันที
น๊าทท...กลับเมื่อไหร่
น้ำเสียงหวานแสนจะคุ้นเคยที่บ่งบอกชัดเจนว่าตอนนี้คนสวยของเขาที่อยู่บ้านกำลังมีอาการมึนเมาเพราะเครื่องดื่มชนิดใดชนิดหนึ่งเป็นแน่
ร้อน ซินร้อนอ่ะนัท อื้อ...!
อีกประโยคที่เรียกให้ขนนัทลุกวาบขึ้นมาทั้งตัว
ไม่รู้ปลายสายจงใจยั่วเขาหรือยังไง
แต่จากน้ำเสียงตอนนี้ก็ทำให้เขาไม่อาจหยุดจินตาการเลยว่าปลายสายกำลังมีสภาพเป็นยังไง
ร่างสีขาวน้ำนมคงจะขึ้นสีแดงจัดและกำลังบิดเร่าอยู่บนเตียงตามเคยแน่ๆ
ซินต้องการนัท
ดวงตาคมที่กำลังมองไปยังถนนตรงหน้าลุกวาวขึ้นกว่าเดิมเมื่อได้ยินประโยคสุดยั่วยวนจากปลายสาย
น้ำเสียงหวานออดอ้อนสุดๆ อาจจะเพราะฤทธิ์เครื่องดื่มที่ดื่มเข้าไป
เท้าที่กำลังเหยียบคันเร่งยิ่งกดย้ำเพิ่มความเร็วไปอีกเมื่อได้ยินอีกประโยคตามมาชวนให้รู้สึกร้อนวูบวาบในทันที
อื้อ...น..นัท
และนั่นก็เป็นเสียงสุดท้ายจากคนสวยที่ส่งข้อความเสียงมาหา
ความเร็วของรถที่พุ่งเป็นจรวดมุ่งตรงถึงบ้านภายในระยะเวลาไม่นาน
โดยคนขับไม่คิดนึกกลัวอะไรนอกจากอยากจะสัมผัสเจ้าของเสียงที่โทรมาฝากข้อความเอาไว้มากกว่า
แกรก...
ประตูห้องนอนถูกมือหนาบิดเปิดออกมา
แสงไฟจากด้านนอกส่องเข้าไปเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ทำให้เห็นอะไรในห้องชัดไปกว่านี้ กลิ่นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บางอย่างแตะเข้าที่จมูกของนัททันทีเมื่อก้าวเท้าเขาไป
นัทจัดการปิดประตูห้องนอนลงช้าๆ ก่อนจะเอื้มมือไปควานหาสิวตช์เพื่อเปิดไฟในห้องซึ่งก็ไม่ได้ใช้ระยะเวลานานสำหรับห้องที่คุ้นชินอยู่แล้ว
พรึ่บ.......
ไฟสีขาวกลางห้องสร้างความสว่างไว้จนทั่วห้องเล็กแคบนี่ แสงสว่างสาดส่องให้เห็นร่างของใครบางคนบนเตียง
ซึ่งไม่มีอะไรน่าสนใจและจะดึงดูดใจคนตรงประตูไปได้มากกว่านั้นแล้ว
“อื้อ...นัท เปิดทำไม! จะนอน” ร่างบนเตียงที่กำลังหลับพริ้มอยู่พูดออกมาด้วยความหงุดหงิด ใบหน้าสวยออกจะเหวี่ยงขึ้นมาเมื่อนัทเปิดไฟรบกวนการนอนของเขา
“อะไรเนี่ยซิน?!” ร่างสูงกลับขมวดคิ้วใส่คนบนเตียงที่บิดตัวไปมาอย่างรำคาญแสงไฟที่จ้าแสบตาอยู่กลางห้อง
“ฮึ่ม! สมน้ำหน้าอยากออกไปสนุกนักนี่” ในที่สุดร่างบนเตียงก็ลุกขึ้นมานั่งด้วยสภาพสลึมสลือ
ชุดนอนเสื้อเชิ้ตบนตัวยิ่งทำให้นัทได้คำตอบชัดเจนมากขึ้นไปอีก
“แกล้งกันหรอ” นัทกดน้ำเสียงต่ำลงเมื่อร่างบางบนเตียงอยู่ในสภาพเรียบร้อยดี
ไม่มีการหลุดร่นหรือกระเซอะกระเซิงจากอะไรทั้งสิ้น
ทั้งมือที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่มนั่นก็ยกขึ้นมากอดอกเล่นๆซะอย่างนั้น
“ช่วยไม่ได้
อยากเชื่อเอง” ซินยกยิ้มอย่างสะใจเมื่อเห็นว่านัทเดินไปตามเกมส์ที่เขาวางไว้
ร่างบางส่งสายตาเยาะเย้ยใส่นัทที่ยืนพิงผนังห้องอยู่
“แสบนะเดี๋ยวนี้” นัททำสีหน้าเจื่อนลงเมื่อโดนคนบนเตียงแกล้งเข้าให้
ทั้งทั้งที่ในใจกำลังหงุดหงิดไม่พอใจกับคนตรงหน้าที่หาเรื่องมาแกล้งเขาจนได้
แต่กลับโกรธไม่ลงเพราะอะไรบางอย่างที่กำลังรู้สึก
“ก็เป็นอย่างนี้อยู่แล้ว
ไว้เถียงพรุ่งนี้ละกัน ปิดไฟได้ละ จะนอน!” พูดจบซินก็ทำสีหน้ามึนตึงขึ้นมาอีกครั้ง
ริมฝีปากบอกอ้าปากหาววอดๆก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอีกครั้ง
“คิดหรอว่าทำแบบนี้แล้วจะได้นอนน่ะ” ร่างสูงก้าวเท้าไปยังปลายเตียง
ก่อนจะหยุดมองร่างบนเตียงที่ลืมตาขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินคำพูดนั้นจากนัท
“นัท! มันดึกแล้วนะ ซินจะนอน” ซินหันไปเหวี่ยงใส่นัทเต็มๆเมื่อคนตรงหน้าส่งสายตามีเลศนัยน์มาให้ เสียงหวานเอ่ยกลับไปด้วยความหงุดหงิดพร้อมใบหน้าที่แสดงความไม่พอใจอย่างมาก
“แน่ใจหรอว่าอยากนอน” นัททิ้งเข่าลงปลายเตียงก่อนจะคลานเข้ามาค่อมร่างซินเอาไว้ทันก่อนที่คนตรงหน้าจะลุกหนีออกไป
“นอนสิ นอน !” ซินเถียงออกไปสุดเสียงเมื่อตัวเองจนมุมขึ้นมา
“แต่นัทว่าตรงนี้มันคงไม่ได้อยากนอนหรอก
จริงมั้ย” มือหนาแทรกเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนหนาก่อนจะลูบผ่านส่วนสำคัญตรงกลางของซินภายใต้กางเกงนอนบ๊อกเซอร์ตัวจิ๋ว ซึ่งการกระทำนั้นก็ทำให้ซินรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาได้เหมือนกัน
“อื้อ! อย่าแกล้งกันนะ” ซินบิดตัวหลบฝ่ามือของนัทแต่ก็คงไม่ทันเมื่อมีขาของนัทเข้ามาปิดกั้นทางหนีเอาไว้แล้ว
“ช่วยไม่ได้
อยากแกล้งกันก่อนนี่” สิ้นคำนั้นริมฝีปากบางชมพูที่เตรียมจะเถียงก็ถูกปิดด้วยริมฝีปากอุ่นร้อนของนัทแทน
ลิ้นร้อนตวัดเกี่ยวกับลิ้นเล็กที่ต้องจำยอมจนได้ในที่สุด
“ทีนี้ยังอยากจะนอนอยู่อีกรึเปล่าครับคนดี” นัทยกยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อผละออกมาจากร่างตรงหน้าที่จูบตอบเขาได้อย่างดี
“นิสัย! ทำซะขนาดนี้ถ้าคิดจะมาหยุดตอนนี้ซินจะโกรธมากกว่านี้เลย” ใบหน้าสวยบ่นออกไปอย่างไม่พอใจเมื่อโดนปลุกอารมณ์เข้าให้แล้ว
ไม่ใช่ว่าเพียงจูบเน้นๆของนัทสิ่งเดียวที่ทำให้อารมณ์เขาพุ่งขึ้นหรอกนะ
เป็นเพราะฝ่ามือหนาๆของนัทที่ลูบเล่นและแหวกเข้าไปใต้บอกเซอร์นั่นต่างหากที่ทำให้อารมณ์มันถูกปลุกขึ้นมา
“ก็อยากแกล้งนัทก่อนนี่” มือหนาจัดการดึงบ็อกเซอร์ตัวจิ๋วของซินลงไปยังข้อเท้าด้วยมือข้างเดียว
มืออีกข้างก็เอื้อมไปปลดกระดุมบนแผงอกสวยของซินออก
จนเมื่อเสื้อเลิ่กเผยให้เห็นผิวเนียนนุ่มน่าสัมผัสนัทก็ไม่รอช้า
ริมฝีปากหนาก็จัดการกดจูบลงไปอย่างรุนแรงและกัดเบาเบาจนเกิดเป็นรอยแดงตามขึ้นมา
“มันก็ควรแล้ว..อยากทิ้งให้รออยู่บ้านเอง” ใบหน้าสวยเชิดขึ้นเมื่อถูกลุกล้ำจากคนตรงหน้ามากขึ้น ลิ้นร้อนที่ลากผ่านจุดต่างๆบนแผงอกของร่างบอบบางยังเพิ่มความเสียววาบที่แผ่เข้ามาในร่างกายของซิน
“พอแล้ว ไม่เถียงแล้ว” ที่นัทพูดออกไปอย่างนั้นเพราะไม่อยากเถียงกับคนสวยตรงหน้า
แต่อยากจะใช้ปากทำอย่างอื่นมากกว่า
“ฮึก..อื้อ” ส่วนอ่อนไหวผุดโผล่ออกมาจากกางเกงบ๊อกเซอร์ตัวบางของซิน
ใบหน้าขาวออกสีแดงระเรื่อทันทีเมื่อเห็นคนด้านบนเอาแต่จับจ้องมันก่อนจะใช้มือสัมผัสแผ่วเบา
“หึหึ” นัทยิ้มเยาะเมื่อละสายตาไปมองด้านบนของซิน
ร่างกายอันแสนจะบอบบางมีรอยแดงขึ้นมาเล็กน้อย
ดวงตากลมปรือฉ่ำมองกลับมาหานัทด้วยความต้องการมากมายที่ไม่สามารถเผยออกมาได้หมด
“อ้าห์” มีเพียงส่วนอ่อนไหวนั้นที่ตอบสนองกับการกระทำของนัทได้ดีที่สุด
ส่วนอ่อนไหวของซินถูกกลืนกินลงไปด้วยโพรงปากอุ่นร้อนของนัท
ลิ้นร้อนที่ใช้ลากสัมผัสซินในทุกส่วนกำลังจัดการกับส่วนอ่อนไหวของซินอย่างเคยชิน
ในขณะที่มือของซินก็เอื้อมมาขยุ้มศีรษะของนัทเล่นเพื่อระบายอารมณ์เช่นกัน
ความอุ่นร้อนภายในโพรงปากบวกกับการถูกลิ้นร้อนของนัทดุนดันเล่นทำให้ส่วนอ่อนไหวของซินเตรียมที่จะปะทุอะไรบางอย่างออกมาในทันที
แต่ยังไม่ทันให้อารมณ์ของซินได้ขึ้นไปยังจุดสูงสุด
นัทกลับผละริมฝีปากตัวเองออกก่อน ใบน้าสวยหันไปตวัดใส่นัทอย่างไม่พอใจเมื่อคนตรงหน้าหยุดการกระทำไปโดยไม่มีเหตุผล
“หยุดทำไม” ซินมองตามร่างด้านบนอย่างไม่พอใจด้วยแววตาที่ยังคงฉ่ำเยิ้มกับความรู้สึกในส่วนนั้น
นัทยกยิ้มแต่กลับไม่ตอบอะไรยันตัวเองลุกขึ้นพร้อมเดินไปกดปิดสวิตช์ไฟจนห้องมืดลง
“แก้แค้นไง” ประโยคสั้นๆที่ดังมาข้างๆหูซินพร้อมกับแรงยวบบนเตียงบริเวณพื้นที่ว่างข้างๆ
“นัท!” ซินตวาดใส่นัททันที นี่คือการแก้แค้นหรอกหรอ? การแก้แค้นของนัทคือการทำให้ซินอารมณ์ค้างเนี่ยนะ !!
“ปิดไฟแล้ว นอนเถอะ” มือหนาวาดเข้ามาโอบร่างบางให้นอนลงก่อนจะพยามดึงเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด
“ไม่ต้องมากอดเลย!” ซินสะบัดตัวออกจากอ้อมกอดอุ่นๆของนัท
ยันร่างตัวเองให้ลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำด้วยอารมณ์ขุ่นมัว
ไฟสีขาวในห้องน้ำส่องลอดออกมาทางช่องระหว่างประตู
คนบนเตียงที่ยกแขนขึ้นค้ำหัวมองไปยังประตูด้วยความสนใจ
เพราะอยากเห็นต่างหากล่ะ...
อีกฝั่งของซินที่หนีเข้ามาในห้องน้ำกำลังปลุกเร้าเพื่อช่วยตัวเองอย่างที่สุด
ร่างบางทิ้งตัวนั่งลงกับชักโครกก่อนจะใช้มืออันเล็กของตัวเองกอบกุมส่วนอ่อนไหวที่ตั้งชูชันไว้และค่อยรูดสาวมันขึ้นลงไปตามจังหวะในใจตนที่นึกต้องการ เปลือกตาสีน้ำนมปิดลงพร้อมกับคิ้วคู่สวยที่ขมวดเข้าหากันเมื่อแรงรูดสาวที่มือกำลังเพิ่มจังหวะมากขึ้น
“อื้ม...อ๊ะ ..อา” มือเรียวเล็กขยับขึ้นลงอีกสองสามทีก่อนจะปล่อยส่วนอ่อนไหวนั่นให้เป็นอิสระพร้อมกับของเหลวสีขาวขุ่นที่พุ่งพรวดออกมาในทันที
ร่างบางทิ้งตัวลงพิงกับด้านหลังก่อนจะหอบหายใจเหนื่อยเบาเบากับการช่วยตัวเอง
ยิ่งนึกยิ่งโมโหไอ่คนที่กำลังนอนสบายใจอยู่บนเตียง แก้แค้นก็ได้น่าหงุดหงิดมาก
เอาไว้ก่อนเถอะ ถึงคราวซินเมื่อไหร่จะแกล้งให้เจ็บจนจำเลย คอยดูนะนัท
“ยิ้มหัวเราะอะไรคนเดียว
หาเรื่องจะแกล้งนัทรึไง” เสียงที่ดังขึ้นภายในห้องน้ำทำให้ซินต้องรีบลืมตาขึ้นมามองดู
แล้วก็พบเจ้าของเสียงที่ยืนกอดอกพิงประตูเอาไว้
มือหนาเอื้อมไปกดล็อกประตูห้องน้ำทันทีเมื่อเห็นซินทำสีหน้าตกใจพร้อมกับสอดส่ายสายตาไปมาเพื่อต้องการหาทางหนี
การที่แอบเข้ามาดูคนรักกำลังช่วยตัวเองนี่มันก็ทรมานเหมือนกันนะ
ทรมานตรงที่อยากจะเข้าไปช่วย
แต่ก็อยากเห็นคนตัวเล็กนี่ช่วยตัวเองดูสักครั้งว่ามันจะน่ารักขนาดไหน
แล้วการกระทำของซินมันก็เกินคาดจริงๆ
“เข้ามาตอนไหนน่ะ” ซินรีบดึงเสื้อเชิ้ตตัวเองลงมาบดบังส่วนอ่อนไหวที่เพิ่งปลดปล่อยไปเมื่อสักครู่ด้วยสีหน้าแดงจัด
ก็ใครเค้าชอบให้คนอื่นมาจ้องส่วนนั้นของตัวเองกันล่ะ..
“ก็ตั้งแต่ที่ลุกออกมาจากเตียงนั่นล่ะ” ร่างสูงตรงหน้าก้าวเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ
ก่อนจะเท้าแขนค้ำคนบนชักโครกเอาไว้แถมขยับหน้าเข้าไปใกล้
กระซิบเบาเบาข้างๆหูพร้อมกับลมอุ่นร้อนที่เป่ารดเพื่อปลุกอะไรบางอย่าง
“อื้อ! กลับไปนอนเลยนะ ไม่ต้องมายุ่งกับซิน” ซินสะบัดหน้าหลบลมหายใจอุ่นร้อนของคนตรงหน้า
แต่ก็ไม่ได้ระวังไปมากกว่านั้นเมื่อมือของนัทกลับกอบกุมส่วนอ่อนไหวของซินเอาไว้อีกครั้งเสียแล้ว
“อย่านะนัท!” ดูเหมือนคำพูดของซินจะไร้ผลเมื่อมือนั่นบีบเค้นส่วนอ่อนไหวของซินจนมันเริ่มแข็งขืนขึ้นมาอีกรอบ
ถ้อยคำที่เตรียมจะเอ่ยออกมาต่อถูกกลืนกินไปด้วยริมฝีปากอุ่นร้อนของนัท
และดูเหมือนการดีพคิสครั้งนี้จะลึกซึ้ง
เร่าร้อนและยาวนานกว่าครั้งแรกมากจนซินแทบจะหมดลมหายใจ
“เคยฟังกันบ้างมั้ยเนี่ย!” เมื่อถูกปล่อยให้เป็นอิสระ
ซินก็รีบกอบโกยลมหายใจเข้าไปในปอดก่อนจะเอ็ดขึ้นมาเบาเบา
“ก็รู้ๆกันอยู่” นัทลดกางเกงของตัวเองลงก่อนจะเผยให้เห็นส่วนแข็งขืนของนัทที่ผุดโผล่ออกมาทันที
ส่วนแข็งขืนที่ตื่นตัวเต็มที่ทำให้ซินไม่กล้าจะสบมองนานนัก
เพราะมันยิ่งเพิ่มความเขินอายให้เขามากขึ้นน่ะสิ
ทั้งทั้งที่เห็นกันมากี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้วก็ไม่รู้ แต่ก็ไม่เคยชินสักที
“อ๊ะ..เจ็บ!” ไม่ทันไรที่ซินจะบิดหน้าหนี
ใบหน้าสวยก็นิ่วหน้าขึ้นทันทีเมื่อความเย็นจากนิ้วของนัทสัมผัสลงไปในช่องทางด้านล่างพร้อมทั้งกดลึกหาจุดสำคัญอีกด้วย
“น่าจะชินได้แล้วน้า” นัทเอ่ยด้วยน้ำเสียงมีเลศนัยน์
มืออีกข้างที่ว่างจับขาของซินขึ้นมาพาดเอวไว้
ก่อนจะค่อยๆถอดถอนนิ้วสองนิ้วนั้นออกมาจากช่องทางสีสวยของคนด้านล่าง
“เอาเลยแล้วกันนะครับที่รัก” นัทยกยิ้มก่อนจะสอดส่วนแข็งขืนของตัวเองเข้าไปในช่องทางของซินจนสุดโดยไม่รอคำตอบใดใด
ความเจ็บปวดที่แล่นขึ้นมาทำให้ซินต้องร้องเสียงหลงตอบกลับไปแทน
“อ๊า ! คนบ้า” น้ำเสียงหวานที่ทอดอ่อนอย่างเห็นได้ชัด
ความเสียวซ่านที่พุ่งขึ้นมาลบล้างความเจ็บปวดไปได้ชั่วขณะเลยทีเดียว
“ไม่ถนัดเลย..” นัทบ่นออดแอดก่อนจะใช้มือยกร่างบางบนชักโครกขึ้นมาเกาะตัวเขาไว้
ร่างสูงดันซินเข้ากับผนังห้องน้ำจนแผ่นหลังขาวเนียนสัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบของแผ่นกระเบื้องห้องน้ำ
“..เรื่อง..ม..มาก อื้อ” ยังไม่ทันได้ว่ากลับไปแรงขยับด้านล่างก็ทำให้ถ้อยคำเหล่านั้นถูกกลืนหายลงไปและแทนด้วยเสียงครางหวานๆของซิน
“อื้ม..ขอคำหวานๆหน่อยสิครับที่รัก” นัทกระซิบแผ่วเบาข้างๆหูซินก่อนจะขบกัดมันเล่นเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ซินมากขึ้นไปกว่าเดิม
แรงบีบรัดจากด้านล่างทำให้นัทแทบจะระเบิดออกมาให้ได้
แต่มันก็คงไม่รู้สึกดีเท่ากับการได้ยินคำบางคำจากคนตรงหน้านี้หรอก
“ยังจะมีหน้ามาขอ” ประโยคสั้นสั้นที่มีความเป็นนัยน์ว่าไม่พอใจถูกพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
มือเรียวที่กำลังโอบคอนัทจิกลงบนแผ่นไหล่แทนเมื่อความรู้สึกมันกำลังเพิ่มสูงมากขึ้นเรื่อยๆ ความเจ็บปวดที่พุ่งเข้ามาถูกความเสียวซ่านจากการที่ส่วนแข็งขืนของนัทกดโดนจุดสำคัญลบล้างไปจนหมด
“นะครับ” นัทบดจูบลงไปบนริมฝีปากแดงเจ่อของซินอีกครั้ง
ส่งความหวานพร้อมกับแรงอารมณ์เป็นการออดอ้อนเข้าไปให้คนตรงหน้า
“รักนะ” ซินผละออกมาพร้อมกับเอ่ยคำรักเบาเบาที่คาดว่ามันคงจะดังที่สุดภายในห้องนี้แล้ว แรงขยับของร่างกายทำให้ซินแทบจะเปล่งเสียงออกมาไม่ได้เพราะความรู้สึกที่มากเกินจะห้ามไหว
“ขอคำที่พูดเมื่อตอนเย็นสิ
.. นะ..ครับ” นัทสวนสะโพกตัวเองเข้าไปในจังหวะที่แรงและเร็วมากขึ้น
จนร่างบางที่คอยตอดรับต้องสั่นไหวตามแรงกระแทกกระทบกับแผ่นกระเบื้องผนังห้องน้ำมากขึ้น
“อึกก...อื้อ ช้าหน่อยสิ” ซินทาบมือตัวเองลงบนแผ่นอกของคนตรงหน้าภายใต้เสื้อเชิ้ตสีดำเป็นการปราม
โดยที่นัทก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย
จังหวะของส่วนล่างถูกลดลงมาแต่ก็ยังคงลึกซึ้งไม่ต่างจากเดิม
“ซินต้องการนัท” ซินยื่นหน้าเข้าไปกระซิบด้วยน้ำเสียงสุดแสนจะยั่วเย้าข้างๆใบหูของนัท
ริมฝีปากแดงกดจูบเบาเบาข้างโหนกแก้มของใบหน้าหล่อ
ก่อนจะเลื่อนมาจูบแผ่วเบาลงบนริมฝีปากหยักหนาของนัทแทน
“น่ารักมาก” นัทแอบยกยิ้มอย่างได้ใจเมื่อได้ยินสิ่งที่ต้องการ
จังหวะในการสอดใส่ถูกเพิ่มขึ้นอีกครั้ง โดยครั้งนี้ไม่มีการบ่นอิดออดจากซินอีก
ส่วนอ่อนไหวของซินกระตุกเกร็งสองสามทีก่อนจะปล่อยของเหลวขุ่นสีขาวออกมา
โดยที่นัทก็ขยับส่วนล่างของตัวเองอีกสองสามทีจึงจะปลดปล่อยของตัวเองออกมาในช่องทางด้านล่างของซินบ้าง
......
...
..
.
เสียงนั้น....ชื่อปรารถนา
มันคือปรารถนาของซิน
นัทเลยอยากจะทำให้ซินสมหวังดั่งปราถนาไงครับที่รัก
End.
Talk..
มาสั้นสั้น หวังว่าจะทำให้ฟินกันบ้าง ^_____^
Happy 4th Anniversary "singular"
อยู่ด้วยกันตรงนี้ไปนานๆนะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น